Activité 10 : Conclusie
Brussel: administratieve stad en spionnennest?
Activiteit 10: Conclusie
Wat moet je onthouden van dit deel?
Onthoud eerst en vooral dat Brussel (ook) een administratieve stad is met heel veel nationale en internationale instellingen die onvermijdelijk een groot aantal spionnen aantrekken. Je bent misschien verbaasd dat je ze in dit deel niet tegenkwam? Vergeet niet dat discretie hun tweede natuur is. Je kunt ze moeilijk benaderen, maar hun aanwezigheid is verbonden met de diversiteit van instellingen en organisaties (publiek en privé/nationaal en internationaal) in deze stad.
Dat is bijvoorbeeld het geval voor de 6 parlementen die je vindt op het grondgebied van Brussel. Natuurlijk is Brussel de hoofdzetel van de instellingen van de Europese Unie, maar dat is niet wat die veelheid aan instellingen verklaart: met uitzondering van het Europees Parlement, zijn ze immers Belgisch. Ze weerspiegelen de concentratie van instellingen. Soms werken ze naast mekaar, soms samen of soms tegen elkaar. Deze realiteit wordt duidelijk als we kijken naar de plaats waar ze zich bevinden. Je hebt kunnen vaststellen dat verschillende overheden een beleid van aanwezigheid gevoerd hebben zodat hun gebouwen (en alles wat daarbij hoort, zoals de vlaggen bijvoorbeeld) zichtbaar zouden zijn op symbolische en strategische plekken in de stad.
Je hebt eveneens kunnen inzien dat een van de grootste taalpolitieke conflictpunten tussen Franstaligen en Nederlandstaligen op het vlak van staats(her)vorming verband houdt met het "statuut" van Brussel. Moeten de Brusselse politieke besluitvormers hun eigen beleid kunnen voeren of moet het beleid in de hoofdstad bepaald worden door Vlaanderen en Wallonië?
Het antwoord op die vraag is een mooie illustratie van de nogal Belgische manier om aan politiek te doen: er werd niet één van de twee opties gekozen. Ze werden allebei toegepast in het kader van verschillende politieke compromissen. Dat is een van de redenen van het complexe bestuursmodel van Brussel.
Je hebt tot slot ook vastgesteld dat de aanwezigheid van talrijke overheidsinstellingen in Brussel zich vertaalt in de aanwezigheid van een groot aantal verkozenen op verschillende beleidsniveaus. Deze zichtbare "fragmentatie" wordt echter gecompenseerd door de cumul van politieke mandaten door eenzelfde politicus. Deze praktijk bewijst dat om de werking van de Brusselse overheid te begrijpen, we niet alleen naar de instellingen zelf moeten kijken, maar ook naar de manier waarop het beleid wordt gevoerd.
Een suggestie, commentaar of opmerking over deze activiteit? Klik hier!
